İnternette gezinirken karşılaştığımız “faydalı” web sitelerini süzer, “sık kullanılanlar”a ekleriz. O web sitesi elimizin altında olmalıdır, aradığımızda bulmalıyızdır.
Şimdi ilginç benzetmem geliyor : Hayatımızda “Sık kullanılanlar”a eklediğimiz insanlar da yok mudur? Hani elimizin altında olsun, istediğimiz zaman ulaşabilelim diye…
Size aşağıda paylaşacağım videoda da değinildiği gibi, her an karşılaştığımız ve karşılaşmaya da devam edeceğimiz bir durumdan bahsedeceğim: İnsanların diğer insanları kullanma hali.
Filmde İspanyol yapımcılar bu “kullanılma hali”ni en komedisinden an acıklısına varıncaya dek işlemişler. Aynı insanların birbirini farklı sebeplerle kullanacağı gibi.(Kullanılan insanın komik duruma ve acınası duruma düşmesi)
Filmin ilk sahnesi bize ipucu veriyor: Saatin içinde bir adam; kollarını sahibinin zamanı görebilmesi için akrep ve yelkovan olma yoluna adamış bir adam.
Filmin başlangıcından itibaren birbirlerini herhangi bir sebeple kullanan insanlar görmekteyiz. Askılık kadınlar, trafik lambası adamlar, ayna tutan adam, taksi adamlar…
Hayattaki “kullanılma olabilirliğine” göre görevlendirilmiş bir grup insan ve onları kullanan diğer bir grup.
Filmi izlerken “Ne kadar çok insanlar birbirini kullanıyor?” ana fikri çıkar. Gayette kolay söylenir bu. Hatta kendi hayatımıza bakıp, kullandığımız ve bizi kullanan insanları geçirebiliriz aklımızdan.
Ama başka bir noktaya dikkat çekmek istiyorum: Kullanılan insanlar, o kullanılmışlıkları sebebiyle bir nevi “kariyer” yapmıyorlar mı?
Kullanıldıkları görevlerde “ihtisas” kazanmıyorlar mı?
Mesela askılık bir kadın metaforundan bahsedersek, bir kadın günlük hayatta zaten bir askılıktır. Gerçek manada eşini işine gönderirken, çocuklarını okula gönderirken onlara askılık görevi yapar.
Mecazi anlamda ise bir kadın, diğer insanların hayatlarını taşır. Onlara yardımcı olur, yol gösterir, kötü huylarına katlanır. Askılık kadınlar çoktur hayatta.
Taksi adamlar da yok mudur? Gerçek manada insanların yüklerini taşıyan? Mecazi anlamda ise, insanlara katlanan, onlar için çabalayan, bir yerlere gelmesi için uğraşan veya onları bir yerler taşıyan?
İşte bu insanlar hayatlarında belki de hiç düşünmeden “kariyer” yapıyorlar. En iyi işleri “kullanıldıkları işler” oluyor. Kariyer, bir meslek için söylenen bir sözcük değildir. Hayatta üstlendiğimiz rollerde kariyer yapmıyor muyuz zaten?
Çok iyi bir anne, çok iyi bir asistan, çok iyi bir aşçı, çok iyi bir yazılımcı… Bu görevler bizim karakterlerimizi de yansıtmıyor mu?
İşte son söz, filmin de en vurucu sahnesine dayanarak: Her kullanan bir gün kullanılıyor ve her kullanılan bir gün kullanıyor.
Paspas insanlar olmamak için…
Kader Güler
YTÜ Siyaset Bilimleri ve Uluslar arası İlişkiler Yüksek Lisans
Benzer yazı yok.
Loading ...